Τώρα που φεύγεις

Τώρα που φεύγεις Γιώργο μου,
για πες μου για να ξέρω,
πήρες μαζί σου τ' άπλυτα,
ή πάλι θα υποφέρω;

Λέφτά είπες υπάρχουνε,
αφάγωτες οι προίκες,
κι αφού μαζί τα φάγαμε,
στις τσέπες μας τα βρήκες.

Αυξήθηκε το χρέος μας
και του σπιτιού η ζώνη,
να μου τα πάρεις κόντεψες,
σώβρακο, παντελόνι.

Έτσι όπως το πήγαινες,
χάριν καγκελαρίας,
θα πλήρωνα να περπατώ
τέλη κυκλοφορίας.

Για τους καινούργιους τί να πω;
Θά 'ρθει η έκτη δόση,
μα είμαι σίγουρος, κανείς
εμέ δεν θα μου δώσει.

Μήπως ακόμα μιά φορά,
το σπίτι θ' αγοράσω;
ή μήπως από 'δω κι εμπρός
δεν θα μπορώ να κλαύσω;

Κι αφού ελεύθερα μπορώ,
ακόμα ν' αφοδεύω,
εσέ, καινούργιους και παλιούς,
όλους σας σας φιλεύω.

Δύ-στιχος