Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

Θα την αλλάξουμε τη ζωή! Παρ' όλα αυτά Μαρία .

άτιτλο 5


Θαρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα .
Να το θυμάσαι Μαρία .
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα- μην κλαις. Εσύ εισ' η ελπίδα .
Άκου θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γυρμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θάμαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια .
Οι άνθρωποι -σκέψου!- θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες .
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις και έννοιες σαν και αυτές
απροσάρμοστοι - καταπίεση - μοναξιά - τιμή - κέρδος - εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας .
Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί .
Και θαρθούνε κι άλλοι .
Δεν ξέρω -μην περιμένεις και από μένα πολλά-
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω μόνο:
"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος".

Κατερίνα Γώγου

2 σχόλια:

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Πολύ καλό, κειθεμπλογκίτη μας.
Υπάρχει δίσκος όπου το διαβάζει η ίδια και το ντύνει μουσικά ο Κυριάκος Σφέτσας. Ίσως να υπάρχει στο youtube.

Επί της ουσίας: Δε θα μπω στη συζήτηση περί του ουτοπικού η μη. Μου αρκεί η διάθεση κι η δύναμη που ..εσωκλείει.
Καλησπέρα.

χωραΐτης είπε...

Το βρήκα! Ευχαριστώ για την πληροφορία.
Επί της ουσίας διεκδικούμε το δικαίωμα στην ουτοπία!
Νάσαι καλά Διονύση