Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

Πατρίς-Θρησκεία -Οικογένεια


Σκέψεις με αφορμή το θέμα της κυριακάτικης λειτουργίας στους ναούς της κατανάλωσης

Κάποτε σύνθημα της επάρατης δεξιάς ήταν το Πατρίς- Θρησκεία- Οικογένεια. Όμως στην Ευρωπαϊκή πορεία για την καταναλωτική μας ολοκλήρωση, το τρίπτυχο αυτό φαίνεται ότι άρχισε να δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια. Οι σημαίες, οι εικόνες του Χριστού της Παναγίας και οι οικογενειακές φωτογραφίες μπορεί να εξακολουθούν να στολίζουν τα γραφεία των πολιτικών αρχηγών , και των στελεχών των επιχειρήσεων, όμως είναι πλέον προφανές ότι αποτελούν πια σύμβολα κενού περιεχομένου.

Ακόμα και ο στρατός ως θεσμός σύμβολο και στυλοβάτης της κάθε εξουσίας, φαίνεται να έχει χάσει την αλλοτινή του λάμψη, οφείλοντας την επιβίωσή του κυρίως στην ανάγκη στήριξης της βιομηχανίας και του εμπορίου όπλων.

Αν εξαιρέσουμε την Κόκα Κόλα, η παγκοσμιοποίηση και η απόλυτη κυριαρχία του νόμου της αγοράς (ζούγκλας) δεν φαίνεται να έχουν βρει ακόμα τα κατάλληλα εκείνα σύμβολα, που θα προβάλλουν τους νέους κώδικες αξιών. Είναι πάντως γεγονός ότι η νέα εποχή όχι μόνο δεν μπορεί να εκφραστεί μέσα από τα στερεότυπα του περασμένου αιώνα, αλλά κινδυνεύει ακόμα και με αυτοαναίρεση αν εξακολουθήσει να υπονομεύει τα σύγχρονα οράματα συντηρώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Είναι τουλάχιστον σχιζοφρενικό να βρίσκεσαι σε αναζήτηση πελατείας προκειμένου να καταφέρεις να ξεπουλήσεις την εθνική σου περιουσία, διαρρηγνύοντας ταυτόχρονα τα ιμάτιά σου επειδή μια μικρή γειτονική χώρα διεκδικεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί μια ονομασία που σου στερεί την αποκλειστικότητα του εθνικού φαντασιακού που κουβαλάς στο κεφάλι σου.

Ακόμα κι αν θεωρήσεις μεμονωμένο περιστατικό το σκάνδαλο Βατοπεδίου πώς να παροτρύνεις το ποίμνιο, που σύμφωνα με το σύνταγμα ταυτίζεται με τους πολίτες αυτού του κράτους, να παρακολουθήσει την κυριακάτικη λειτουργία, τη ίδια στιγμή που θέτεις ως προτεραιότητα την τόνωση της εμπορικής δραστηριότητας με την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Εκτός και αν , ως θρησκεία του έθνους αντιλαμβάνεσαι την λατρεία του χρήματος που θα τελείται πλέον με ευλάβεια στους σύγχρονους ναούς της κατανάλωσης ,τα μεγάλα εμπορικά κέντρα και τα Mall της κάθε ενορίας.

Βέβαια υπάρχει και η θεωρία ότι το shopping therapy μπορεί να τονώσει το καταρρακωμένο ηθικό της ελληνικής οικογένειας που καλείται πάντα να πληρώνει τα σπασμένα , αυτό όμως απέχει πολύ από το να θεωρείται στήριξη του θεσμού, ειδικά σε εποχές οικονομικής κρίσης όπως αυτή που διανύουμε .

Κακά τα ψέματα. Η εποχή μας δεν έχει ανάγκη ούτε από τον θεσμό της οικογένειας, εξαιρώντας φυσικά την οικογενειοκρατία που βασιλεύει στους κόλπους της κάθε μορφής εξουσίας . Οι γάμοι είναι καλοί όσο διαρκούν οι λίστες γάμου. Μετά χρειάζεται ανανέωση. Δεν μπορεί τέσσερα και πέντε άτομα να μοιράζονται ένα πλυντήριο, μια-δυο τηλεοράσεις, μια κουζίνα ένα ψυγείο και ένα φούρνο μυκροκυμμάτων για να περνάνε 10 χρόνια μέχρι να ξανασκάσουν μύτη για ψώνια. Πως θα ζήσει ο Κοτσώβολος; Πως θα κινηθεί η αγορά;

Δεν υπάρχουν σχόλια: