Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Ορθογραφία


Δευτέρα του δημοτικού ο γιόκας μου πηγαίνει,
κλοτσάει αυτός, κλωτσάω εγώ, μα λάθος δεν μας βγαίνει.
Με όμικρον το γράφουνε, μ' ωμέγα το θυμάμαι,
να τονε μάθω θέλησα, τα λάθη μου φοβάμαι.
Αυτά που νόμιζα σωστά κατάντησα να σβήνω,
κι αντί να μάθω το παιδί, να με μαθαίνει εκείνο.

Δύ-στιχος

3 σχόλια:

Idom είπε...

Να πάρετε τον "Μπαμπινιώτη", να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο! Οικογενειακώς.

Αλίμονω...

:-)

Idom

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Να κάτσω μέσα ή να βγω;
Ας τηγανίσω έν' αβγό.
( Με ύψιλον γραφόταν το παιδικό, το οποίο το κάναμε και χτυπητό με ζάχαρη.)
Τι τα θες, χωραΐτη...Αβγά μάταια..

χωραΐτης είπε...

Θα το μεταφέρουμε στον Δί-στυχο αγαπητέ Idom ευχαριστούμε για τη συμβουλή αλλά και τις τακτικές σας επισκέψεις.

Διονύση που τα θυμήθηκες τα κτυπητά αυγά με τη ζάχαρη; Πάνε αυτά τώρα με τις ζαχαρίνες και τα βιομηχανικά αυγά...άσε που δεν μας παίρνει τώρα με τη χοληστερίνη να χτυπάει κόκκινο. Εκείνη την εποχή δεν είμαστε με ένα σουβλάκι στο ένα χέρι και μιά κρέπα στο άλλο...