Τρίτη, 29 Ιουλίου 2008

Ίση μεταχείριση για την αεροπορική μετακίνηση των ΑμΕΑ, τώρα και με το νόμο!

Σε ισχύ ο νέος Κανονισμός για τις Αεροπορικές Μετακινήσεις των Ατόμων με αναπηρία

Ο νέος κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιτρέπει στα άτομα με περιορισμένη κινητικότητα να απολαμβάνουν ίση μεταχείριση όταν ταξιδεύουν αεροπορικώς, τέθηκε σε ισχύ από τις 26 Ιουλίου 2008, δικαιώνοντας τον αγώνα του ευρωπαϊκού αναπηρικού κινήματος.

Οι νέοι Κανόνες θα δώσουν πρόσβαση στα άτομα με αναπηρία και τους ηλικιωμένους στις εναέριες μεταφορές ανάλογη εκείνης που απολαμβάνουν οι υπόλοιποι επιβάτες που ταξιδεύουν από και προς τα αεροδρόμια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να υφίστανται την άσκηση διακριτικής μεταχείρισης ή επιπλέον οικονομική επιβάρυνση.

Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία, έδωσε έναν εντατικό και μακροχρόνιο αγώνα για τη θέσπιση νομοθετικού πλαισίου για τις αεροπορικές μετακινήσεις των ατόμων με αναπηρία, συμβάλλοντας έμπρακτα στην προετοιμασία, υιοθεσία και εφαρμογή του.

«Το γεγονός ότι τέθηκε σε ισχύ ο Κανονισμός αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό βήμα μπροστά, αυξάνοντας τις δυνατότητες μετακίνησης και την ενεργό συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στην κοινωνία. Επιπλέον, είναι ένας τρόπος να αποκατασταθεί η αξιοπρέπειά μας, καθώς έχουμε βρεθεί αντιμέτωποι με διαφόρων ειδών εμπόδια στον τομέα των μεταφορών, όπως η απαίτηση ιατρικής βεβαίωσης για να ταξιδέψουμε, η άρνηση μεταφοράς επειδή ταξιδεύαμε μόνοι ή με ένα σκύλο – οδηγό, ο περιορισμός του αριθμού ατόμων με αναπηρία ανά πτήση και πολλά άλλα», επεσήμανε ο Πρόεδρος του Φόρουμ Ιωάννης Βαρδακαστάνης.

Έτσι ας ελπίσουμε ότι δεν θα έχουμε πλέον φαινόμενα όπως αυτό που περιγράφει πιο κάτω η μητέρα του κωφάλαλου παιδιού, που αρνήθηκε να επιβιβάσει η ΟΑ στη Κεφαλονια,μέσα από επιστολή που έστειλε στον αερολιμενάρχη:

Στις 11 Ιουλίου 2008 ο γιός μου Εμμανουήλ Ανδρουλάκης, άτομο με ειδικές ανάγκες (κωφός) βρέθηκε στην Κεφαλονιά. Είχε πάει με το ΚΤΕΛ και του είχαμε επιστροφή αεροπορικό εισιτήριο με το βραδινό αεροπλάνο του Σαββάτου. Το Σάββατο το απόγευμα, όπως μας είπε, πήγε στο αεροδρόμιο, έδειξε το εισιτήριο στο ταμείο κτύπησαν το κομπιούτερ και του είπαν ότι θα πετάξει το βράδυ για Αθήνα στις 11 περίπου.

Πήγε το βράδυ στο αεροδρόμιο, πήγε για να επικυρώσει το εισιτήριο, τον σταμάτησαν και του είπαν ότι δεν θα πετάξει. Το παιδί δεν μπορούσε να καταλάβει το «γιατί δεν μπορούσε να πετάξει» αφού κρατούσε εισιτήριο και άρχισε να διαμαρτύρεται με τον τρόπο του. Άμεση λύση του Αεροδρομίου: φώναξαν την αστυνομία η οποία τον πήγε στον αστυνομικό κέντρο της πόλης. Από εκεί μας πήραν τηλέφωνο.
Ο αξιωματικός της αστυνομίας μας ενημέρωσε για όσα συνέβησαν και μας καθυσήχασε ότι βοηθούσαν το παιδί και θα του παρείχαν φιλοξενία. Μας είπε μάλιστα ότι θα φύγει με το πρωινό αεροπλάνο. Επικοινώνησα με την κ. Αποστολάκου, Την παρακάλεσα αν μπορούσε να μας βοηθήσει να φύγει το παιδί με την πρωινή πτήση.
Μου είπε ότι θα επικοινωνούσε με την προϊσταμένη και θα μας ενημέρωνε. Πράγματι μας τηλεφώνησε και μας είπε να πάνε το παιδί το πρωί 6.15 γιατί η πτήση ήταν 7.00. Επικοινώνησα με την αστυνομία και τους είπα αυτά που μου είπε η κ. Αποστολάκου.
Στην πρωινή βάρδια θα ήταν κάποια Άννα (όταν ζήτησα το επίθετό της μου είπε μια είναι η Άννα) την οποία θα είχε σχετικά ενημερώσει. Το πρωί πράγματι η αστυνομία συνόδευσε το Μάνο στο Αεροδρόμιο, αλλά ούτε τότε εστάθη δυνατό να πετάξει.
Επικοινώνησα με την κ. Άννα η οποία μου είπε ότι ο πιλότος αρνήθηκε να τον πάρει.
Από εκεί άρχισε ο μεγάλος Γολγοθάς για το παιδί και για μας. Κάλεσαν στο αεροδρόμιο το ΕΚΑΒ.
Mίλησα με το γιατρό. Με ρώτησε αν το παιδί είχε κάποιο πρόβλημα και αν παίρνει φάρμακα. Δυσικά του είπα «όχι» γιατί όντως έτσι είναι, το παιδί νευρίασε και προσπαθούσε να διαμαρτυρηθεί με τον τρόπο του. Και αυτά συνέβησαν μόνο στο νησί σας, γιατί στις 5/7/2008 επέστρεψε από τη Ζάκυνθο, στις 28/6/08 από Κέρκυρα.
Παλαιότερα από Σάμο, Μυτιλήνη, Κρήτη κ.ά. χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Κάποιος αστυνομικός συνόδευσε το παιδί στο ΚΤΕΛ για Αθήνα. Με ενημέρωσε για την ώρα αναχώρησης και μου είπε: Ο Μάνος για λίγο που τον έζησα είναι πολύ ευαίσθητος, είναι ψυχούλα, αλλά οι γύρω άνθρωποι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να τον καταλάβουν, ενώ ο ίδιος προσπαθεί πολύ.
Μετά από όσα συνέβησαν σκέφτομαι ότι υπάρχουν άνθρωποι με «ταμπού» προς τα άτομα αυτά και άνθρωποι με ψυχή. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι άτομα ευαίσθητα με θέληση και δυναμισμό και δεν δέχονται την απόρριψη.
Θέλουν αγάπη, κατανόηση και ανθρωπιά, αλλά αυτά σήμερα σπανίζουν και μάλιστα σε μορφωμένους ανθρώπους.
Κύριε αερολιμενάρχα!
Για την όλη ταλαιπωρία του παιδιού και τη δική μας, διαμαρτύρομαι και εύχομαι να μη ξανασυμβεί σε οποιοδήποτε άτομο (ΑΜΑ) από το προσωπικό του Αεροδρομίου σας, γιατί θίγουν τον πολιτισμό μας.
Χολαργός 14/7/2008

Η μητέρα του
Χριστίνα Ανδρουλάκη.
Από το http://kefaloniapress.gr/