Κυριακή, 20 Απριλίου 2008

Η τέχνη της γραφής

Άντον Τσέχωφ
«Η τέχνη της γραφής. Συμβουλές σε έναν νέο συγγραφέα»


Συγγραφέας: Chekhov, Anton Pavlovich
Μετάφραση: Ντινόπουλος, Βασίλης
Έκδοση: Πατάκη, 2007
ISBN: 960-16-2217-9
Σελίδες: 220
Τιμή Εκδότη: € 10.7

Συμβουλές υπο μορφήν επιστολών,του Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ που είχαν σκοπό να βοηθήσουν αυτούς που γράφουν και που αποτελούν το απόσταγμα της πείρας ενός μεγάλου Ρώσου λογοτέχνη ως αναγνώστη αλλά και ως συγγραφέα. Σήμερα πιθανότατα αποδέκτες αυτών των επιστολών να ήμασταν εμείς οι bloggers….

Μία από τις επιστολές ως ένα μικρό δείγμα :

«Περιγραφές ψυχικών καταστάσεων:

Στη σφαίρα του ψυχισμού υπάρχουν επίσης ιδιαιτερότητες. Ο θεός να σε φυλάει από τις κοινοτοπίες. Το καλύτερο απ’ όλα είναι να αποφεύγεις την περιγραφή της ψυχικής κατάστασης των ηρώων…Πρέπει να προσπαθείς ώστε να γίνει αντιληπτή μέσα από τις πράξεις τους…»


Προς Αλ Π. Τσέχωφ
Μόσχα, 10 Μαίου

5 σχόλια:

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Αυτή η τελευταία φράση του αποσπάσματος θυμίζει τον αγώνα που κάνει ο Σολωμός στα έργα του, όπως αυτός φαίνεται και μέσα από τις προτροπές στον εαυτό του: Να φανούν τα μεγάλα, τα διαχρονικά και τα καθολικά μέσα από τα μικρά και τα απλά. Την ουσία της Τέχνης θέλει να τη βλέπει να περνάει μέσα από κει.
Μπα! Πού σύγκριση με τους bloggers, καλέ μου χωραΐτη. Στα ιστολόγια αποθεώνεται η στιγμή, η ταχύτητα. Ενώ εκεί αναφερόμαστε σε αγώνα ζωής ( πόσα ημιτελή έργα δεν άφησε ο Σολωμός..)
Έχουν και τα ιστολόγια τη χάρη τους, βέβαια! - ας παινέσουμε λίγο και τις καλύβες μας, μην πέσουν και μας πλακώσουν!
Χαίρομαι τις αναρτήσεις σου.

Dana_Semitecolo είπε...

Λατρεμένος Τσέχωφ και τα λόγια είναι λίγα!

Κύριε Μάνεση, θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω μαζί σας. Υπάρχουν blogger που γράφουν εξαιρετικά κι αυτό δεν μπορεί να είναι ευφήμερο! Όπως όμως και στην λογοτεχνία με την έντυπη μορφής της, βρίσκει κανείς, ό,τι λογής "λουλούδι" θέλει, το ίδιο ακριβώς ισχύει και με την ηλεκτρονική λογοτεχνία. Οι επιλογές χιλιάδες, ο αναγνώστης ας επιλέξει τι θέλει να διαβάζει και τι όχι. Άλλωστε, όλα αυτά είναι τόσο υποκειμενικά που είναι αστείο να βάζουμε ταμπέλλες τύπου "οι blogger γράφουν μπούρδες" ή "οι blogger είναι οι λογοτέχνες του σήμερα". Όλα είναι θέμα γούστου, νομίζω.

Η ευκολία που παρέχει το μέσο πάντως, κι εννοώ το διαδίκτυο, μπορεί να αποκαλύψει διαμάντια που ούτε τα ίδια γνώριζαν την αξία τους, μπορεί όμως να αναδείξει συγγραφικά και κάποιους που θεωρούνται ατάλαντοι. Ένας καλός φίλος λέει, πως ευτυχώς που τα blog δεν τυπώνονται γιατί είναι κρίμα να σταταλιέται τόσο χαρτί...

Όλα τα νομίσματα έχουν δυο όψεις, χωρίς η μία να ακυρώνει την άλλη.

Καλέ μου Χωραΐτη, συγγνώμη αν εκμεταλλεύτηκα την φιλοξενία σου για να φλυαρήσω και πάλι!

Καλό Πάσχα σε όλους!

χωραΐτης είπε...

Αγαπητοί φίλοι ευχαριστώ για την επίσκεψη και δεν με πειράζει καθόλου που ήρθατε στην αυλή μου να "τσακωθείτε"...Άλλωστε είναι πολύ βαρετό να συμφωνούμε σε όλα δεν νομίζετε;

Όσον αφορά τώρα την ουσία της διαφωνίας σας, γνώμη μου είναι ότι όλα πρέπει να τα κρίνουμε σε σχέση με την εποχή τους. Αν ζούσε σήμερα ο Τσέχωφ είμαι σίγουρος ότι θα ήταν από τους πιο δυνατούς bloggers. Μετά τον Πιτσιρίκο φυσικά...

Καλό Πάσχα κι από μένα!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Α! Τι ωραία! Επιτέλους, " διαφωνία"!
Καλή μου dana semitecolo, καταχρώμενος τη φιλοξενία του ιστολόγιου, να σου πω μόνο [μου επιτρέπεις τον ενικό, φαντάζομαι, ε;] πως διαφωνούμε συμφωνώντας. Ασπάζομαι αυτά που λέτε κι εσύ κι ο χωραΐτης. Άλλωστε, όπως λες, τα πάντα έχουν δυο όψεις - κι ακόμα περισσότερες θα έλεγα εγώ.
Όταν έλεγα πως στα blogs αποθεώνεται η στιγμή ενώ σε πολλά έργα έχει προηγηθεί αγώνας με τη μορφή, εννοούσα αυτό ακριβώς. Δε μιλούσα για το αποτέλεσμα, αλλά για τη διαδικασία. Λένε πως ο Λέων ο ΣΤ΄Σοφός ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν δύσνους και τον έβλεπαν όλη μέρα να διαβάζει και να μελετά ( προφανώς επειδή δύσκολα καταλάβαινε, όχι επειδή ήταν σοφός.)Πολλές φορές η στιγμή παράγει εξαιρετικά έργα Τέχνης - τι είναι κι η έμπνευση, άλλωστε, πόσο κρατάει;
Δεν έβαλα, λοιπόν, ταμπέλες, δεν υποτίμησα τους... ευblogημένους bloggers, ούτε υπερτίμησα γενικώς και αορίστως τους λογοτέχνες. Και δε σου κρύβω πως φοβάμαι και αντιπαθώ τις κατηγοριοποιήσεις - αιτίες πολλών συμφορών πολλές φορές.
Μ' άλλα λόγια, κρίμα να μη διαφωνούμε, τελικά: θα την γκρεμίζαμε με τις φωνές μας την καλύβα του χωραΐτη και ποιος θα μας έσωζε μετά!!
( Παρόλο που την εκτιμώ και τη διαφωνία, μια και αποτελεί βάση για τη ΣΥΝ-ζήτηση αλλά και δημιουργία συνθέσεων.)
Να είσαι καλά.
Χωραΐτη, σοβαρά τώρα: Επειδή δεν ξέρω πολλά από άτυπους κανόνες των ιστολογίων, μήπως κάνουμε καάχρηση του χώρου; Δε θα ήθελα και απολογούμαι, αν είναι έτσι.
Να έχετε καλές ανοιξιάτικες μέρες κι οι δύο.

χωραΐτης είπε...

Αγαπητέ Διονύση,
Ούτε εγώ ξέρω από άτυπους κανόνες ιστολογίων.
Στο δικό μου πάντως έχετε το ελεύθερο να αλωνίζετε χωρίς να χρειάζεται να απολογηθείτε.
Τις ευχές μου και πάλι!