Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Τι (δεν) είδε ο ...Γιαπωνέζος

Το παρακάτω ανέκδοτο θα διαφωτίσει αυτούς που δεν έχουν κατανοήσει ακόμα το μικροοικονομικό μοντέλο πάνω στο οποίο βασίζεται η λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όχι μόνο:

Μπαίνει ένας Γιαπωνέζος τουρίστας σε πολυτελές ξενοδοχείο της Ζακύνθου και ζητάει από τον ρεσεψιονίστα ένα δωμάτιο με θέα στη θάλασσα. Ο ρεσεψιονίστας του δίνει το κλειδί ενός δωματίου και ο Γιαπωνέζος του αφήνει στο πάγκο 100 € σαν προκαταβολή με τη συμφωνία να επισκεφτεί πρώτα το δωμάτιο και αν του αρέσει να το κρατήσει.
Μόλις απομακρύνεται ο πελάτης και πριν προλάβει ο υπάλληλος της ρεσεψιόν να βάλει τα λεφτά στο συρτάρι περνάει ο πορτιέρης και τσεπώνει τα 100 € λέγοντας:
« Επιτέλους θυμήθηκες τα λεφτά που μου χρωστούσες. Τα παίρνω, ευχαριστώ»
Πριν προλάβει όμως κι αυτός να τα βάλει στη τσέπη, περνάει από δίπλα του η καθαρίστρια του τα παίρνει και λέει:
«Μου χρωστάς 100 €. Το θυμάσαι φαντάζομαι…»
Όπως κρατούσε τα λεφτά στο χέρι η καθαρίστρια πανευτυχής την βλέπει ο καμαριέρης της λέει :
« Δεν ήταν ανάγκη κοπέλα μου αλλά σε ευχαριστώ που θυμήθηκες τα λεφτά που μου χρωστούσες»
και της παίρνει το χαρτονόμισμα διακριτικά από τα χέρια. Την ώρα όμως που περνούσε από τη ρεσεψιόν τον φωνάζει ο ρεσεψιονίστ και του λέει:
« Βρε καλώς το παιδί. Βλέπω ότι επιτέλους θυμήθηκες να μου επιστρέψεις τα δανεικά. Πως το παθες;»
Έτσι αναγκάζεται ο καμαριέρης να αφήσει τα λεφτά πάνω στον πάγκο της ρεσεψιόν πάνω στην ώρα που κατέβαινε ο Γιαπωνέζος ό οποίος παίρνει τα χρήματα τα βάζει στη τσέπη λέγοντας στον ρεσεψιονίστα:
« Ευχαριστώ αλλά δεν μου κάνει το δωμάτιο. Είναι πολύ μικρό! Καλημέρα σας!»

Δεν υπάρχουν σχόλια: