Τρίτη, 3 Απριλίου 2007

Πάσχα στη Ζάκυνθο του 54

" ...Όταν ήρθε η μεγάλη βδομάδα, η ερειπωμένη Ζάκυνθος μοσκοβολούσε απ' άκρη σ' άκρη.
Τα περιβόλια του Μπόχαλη και του Ψηλώματος ήθελαν να σμίξουν την ανάσα τους με τα γκρεμισμένα μποσκέτα της πόλης. Ποτέ δεν σκόρπισε περισσότερα αρώματα η άνοιξη στο Νησί. Το χάσμα που άνοιξε ο σεισμός έσμιξε στις αύρες τ' ουρανού όλα τ' αρώματα των περιβολιών. Η Ζάκυνθος, ο πλωτός κήπος!...Λες κι ήθελε η άνοιξη του 1954 ν' αποχαιρετήσει τα ερείπια και βούτησε στα μύρα την πεθαμένη πολιτεία.Μια μυρωδιά από λιβάνι, βιολέτα και νεραντζάνθη ξεχυνόταν ολημερίς και οληνυχτίς από τα χαλάσματα.
Τα χελιδόνια δεν ήθελαν να παραδεχτούν πως έκαμαν λάθος στο ταξίδι τους. Κι όταν είδαν πως τους γκρεμούσε το τέρας "το τέρας της μπουλντόζας τις νέες κατοικίες τους στην ερειπωμένη πόλη, μεταφέρθηκαν κι αυτά στους συνοικισμούς κι έχτισαν τις φωλιές τους στις παράγκες των πικραμένων Ζακυνθινών."

Ντίνος Κονόμος
Απόσπασμα από το βιβλίο του " Τση Ζάκυθος"

7 σχόλια:

oneiromageiremata είπε...

Ωραίες ιστορίες παραδοσιακά ειπωμένες!
Βγάλε μια κάθετο στο τέλος από το λινκ του μπλογκ μου και θα το ξαναδεις! Διόρθωσε από το template. Τώρα κατάλαβα γιατί το έλεγες αθέτατο!!!

oneiromageiremata είπε...

Αθέατο*

Χωραΐτης είπε...

O.K. με το λίνκ.

oneiromageiremata είπε...

Thanks!

katrougiali είπε...

Πολύ όμορφο κείμενο από έναν όμορφο άνθρωπο που λάτρεψε τον τόπο του. Καλή Λαμπρή, Χωραϊτη!
D.S.

Χωραΐτης είπε...

Καλή Λαμπρή και σε σένα Ντάνα!

Ανώνυμος είπε...

Imoun kapou enos etou ke kati mines tote. Ke evriskomoun kapou eki giro stin kounia mou.
Zakinthinos genima ke threma mehri 15 eton. Tromeri fotografia!!!