Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2007

ψιλά... γράμματα

Κάποτε υπήρχε μόνο το πράσινο σαπούνι. Για τη μπουγάδα, για τα χέρια, για το λούσιμο για όλα. Τότε ήταν όλα πιο απλά. Σήμερα μπαίνεις στο μπάνιο σου και νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε φαρμακείο. Το να ψάχνεις να ανακαλύψεις το σαμπουάν, ανάμεσα σε δεκάδες μπουκάλια και παραμπουκαλάκια, τυλιγμένος μέσα στους ατμούς, όταν μάλιστα τυχαίνει να μην βλέπεις και τόσο καλά, μπορεί να αποδειχθεί μια επικίνδυνη περιπέτεια.
Ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν μετά το λούσιμο θα εξακολουθείς να έχεις μαλλί…μια και δεν είσαι ποτέ βέβαιος ότι αυτό που έβαλες στο κεφάλι σου δεν περιέχει και λίγο αμμωνιαζόλ. Φαίνεται ότι θεωρείται πλέον ξεπερασμένο να γράφουν στα μπουκάλια τη χρήση για την οποία προορίζονται τα προιόντα με ευανάγνωστα γράμματα, κάτι που δεν παραλείπουν να κάνουν όταν πρόκειται για τη προβολή της φίρμας. Άσε που μοιάζουν πια όλο και περισσότερο με περίεργα φαρμακευτικά σκευάσματα, παρά με απλά είδη ατομικής καθαριότητας.
Όχι μόνο θα έπρεπε να αναγράφεται με μεγάλα γράμματα το είδος του προϊόντος πάνω στο μπουκάλι, αλλά και με ανάγλυφα γράμματα μάλιστα, γιατί εκτός από πιτυρίδα, υπάρχουν και άτομα που έχουν προβλήματα όρασης.
Μετά την κοινωνία της αφθονίας μήπως ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε και τη κοινωνία της ποιότητας και της αλληλεγγύης;

1 σχόλιο:

katrougiali είπε...

Και... μην το πιείτε! Λουστείτε! Καλό και το πράσινο σαπούνι αγαπητέ Χωραϊτη αλλά υπήρχε ένα θέμα όταν έπεφτε χάμου και ποιος θα έσκυβε να το σηκώσει. Ειδικά στα ντουζ του στρατού. Εσείς ως άντρας θα γνωρίζετε κάτι παραπάνω. Πάντως είναι αλήθεια ό,τι το μόνο ξεκάθαρο στα μπουκάλια αυτά, είναι η φίρμα και όχι το τι πλένουμε με το περιεχόμενό τους. Ας τα βλέπει και το ΙΝΚΑ αυτά. Χαίρε Πολίτη! Dana Semitecolo